Poezi nga: Luis Cernuda
Përktheu: Maksim Rakipaj
Furishëm fryn era
që nga deti vjen, e para
oshëtimë i ngjitet
heshtjes së natës.
Vetëm në shtrat rri dëgjon
si troket me këmbëngulje në dritare,
qan me dënesë dhe thërret,
si një i humbur, i shkretë.
Por nuk të lë era pa gjumë,
por një tjetër më shumë,
brenda teje burgosur sot
dhe erë e lirë, vetëm sa ta kujton.
Tragjedi në Fushë Kosovë, bie nga ndërtesa një grua – dyshoh...
Merz: Serbia duhet të zgjedhë midis Evropës, Rusisë dhe Kinë...
E rëndë në Kurbin, vajza vret nënën 85-vjeçare me thikë, e r...
Dogana sekuestron mallra të falsifikuara me vlerë rreth 200 ...
Çfarë dokumenti duhet të keni me vete për të votuar nesër?
EKSKLUZIVE: Shërbimi grek përfshihet në zhvillimet e brendsh...